یه چیزی در بازیهای من و دخترم کمه , اونهم بدو بدو و پریدن و خلاصه فعالیتهای حرکتی هست

من اصولا آدمی هستم که بیشتر به فعالیتهای نشستنی علاقه دارم (البته نه اونکه تو کارهای خونه فرز و اینها نباشم ولی خب در کل اهل بدو بدو و  ورزش نیستم )

واسه همین همه بازیهام با مطهره بازیهای نشستنی هست و این خیلی بده

وقتی یه بچه ای یا یه آدم بزرگی که پر جنب و جوش هست میاد خونه مون , انگار دنیا رو به دخترک داده باشن , بدو بدو میکنه , از ته دل میخنده و جیغ شادی میکشه در حین دوییدن و پریدن

با من اما انگار پذیرفته که اهل اینها نیستم ولی خب خیلی دوست داره , بعضی وقتها مثلا میدوه میاد تو بغل من میگه مامان مثلا یه گرگ منو میخواد بخوره , و من چون بهش گفتم گرگ تو جنگله میگه ولی خب گرگ تو جنگله , یعنی دنبال یه هیجان و بدو بدو هستش دخترم

تصمیم گرفتم که یه حرکتی به خودم بدم و باهاش بازی حرکتی کنم

از همونها که خونه پر میشه از صدای خنده اش

باید عوض بشم