مثل خیلی از مامان باباهای دیگه از اینکه بچه مون حافظه خوبی داره به وجد اومدم، بعدش هم هی فکر کردیم از این حافظه چه استفاده هایی میشه کرد .

در مورد حفظ قرآن در کودکی تردیدم خیلی زیاد بود، دوست داشتنم البته زیاد بود ولی دنبال سندی، مدرکی، تحقیقی، اشاره ای ، نشانه ای چیزی بودم

خیلی گشتم ولی برایند جستجوهام این بود که سفارش خاصی در این باب در اسلام نشده، تازه با وجودی که زبون مردم صدر اسلام عرب بوده و طبعا یادگرفتن قرآن کار زیاد سختی نباید برای بچه ها بوده باشه

جز به همون روایت لااله الاا... در سن سه سال و .... برنخوردم

و اینکه آموزش هم در سنین زیر هفت سال کمتر باید کلامی صرف باشه

خلاصه نتیجه این شد که حفظ رو علی رغم میل خودم فعلا کنار گذاشتم، البته 4 تا سوره رو همینطوری بر اثر کثرت استفاده خودش یاد گرفت ولی خب اونها بر اساس برنامه خاصی نبود.

نهایت تصمیمم که این اواخر گرفتم بود حفظ موضوعی قرآن بود در زمینه آیه های اخلاقی

اون هم در مواقعی که موقعیتش پیش می اومد

مثلا وقتی حموم میبرمش و زیر دوشش می گیرم، براش دعا میکنم و بعد صلوات می گم، "خدایا روح و بدن دخترم رو پاک . پاکیزه بگردان " و بعدش میگم

اللّهُ یُحِبُّ الْمُطَّهِّرِینَ     خدا آدمای تمیز رو دوست داره  (البته این قسمی از یه آیه است با حذف واو)

خلاصه بنا رو گذاشتم بر این فعلا روش فعلا تا ببینم چی میشه ادامه بررسیهام