با توجه به تصمیمی که تو این پست نوشتم، بنا رو گذاشتیم بر روی حفظ موضوعی

بهار وقت خوبیه برای دیدن رشد و شکوفایی، هر گیاهی که توانایی رستن و جوونه زدن داشته باشه سر از خاک بیرون میاره، شده حتی از درز دیوارها ، شکاف موزاییکهای حیاط و .....

دخترمون رو که بیرون می برم مثلا تا نونوایی ، کنار هر باغچه ای می ایسته و با دقت به شمشادها و زمین نگاه می کنه ، برگهای تازه در اومده رو نگاه می کنه ،  علفهای خودرویی که گلهای ریز و نازی دارن ، بعد اونها رو ناز و نوازش می کنه و هی میگه مامان اینو ببین ، اونو ببین چقدر نازه ، چقدر رنگش قشنگه ، این رنگش با اون یکی تفاوت داره و ......

خلاصه یه بیرون رفتن فوقش 10 ذقیقه ای برای خودم تنهایی ، گاهی سه ربع طول می کشه ، ولی از این همه شاد بودن و به وجد اومدن دخترم از طبیعت بهار ، من هم زنده میشم

بعد هم با هم این قسمت از ایه ای رو میخونیم و البته با یه معنی در خور فهم مطهره 

آیه بهار : یُحْیِی الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا(حدید آیه 17)

دخترم موقع دیدن جوونه ها این ایه رو بلند و شمرده میخونه و هر چی که ازش میفهمه

و من سرشار از ذوق و شکر میشم و در دل برای ایمانش دعا می کنم و از خدا کمک میخوام .

البته دی وی دی یکی از دوستان هم براش میذارم، البته با یه برنامه خاص

برنامه گلهای آسمونی هستش فکر کنم از شبکه قرآن پخش میشده