200 . تشوبق و تنبیه

این روزها خیلی زیادی درگیرم ، باید به بچه ها و زندگی رسیدگی کنم ، محمدحسین بد سرماخورده بود و هنوز هم زیاد خوب خوب نشده

کلا وقتم اونقدر آزاد نیست که بشینم با خاطر جمع چند تا مبحثی که توی مغزم وول می خورن و اینجا هم بابش رو باز کردم مثل "عقده ای شدن " و ... رو جمع بندی کنم و دریافتهای خودم رو تا الان بنویسم 

ولی یادم هست ،نمی دونم شاید عمری بود ، سر جمعشون کردم ولی دقیقا نمی دونم کی

اینه که اینجا مثل خیلی وقت قبلش معمولا روزانه نویی هستش و گزارشات تحولات بچه ها برای یادآوری خودم از نحوه بزرگ شدنشون که شاید برای مرور مادری و فرایند رشدشون به دردم خورد (که البته با همین هدف هم از اول شروعش کردم )

اگه چیز خوبی عایدتون نمیشه به بزرگواریتون ببخشید

راستش می خواستم یه مطلب مبسوطی راجع به "تشویق و تنبیه "بنویسم ،یادم به سخنرانی مکتوب دکتر سلطانی افتاد که خیلی جامع و اصولیه و به نظرم خوبه هر پدر و مادری بخونش

با  این لینک : http://koodakbazendegi.blogfa.com/post-37.aspx

تنبیه که جای خود داره و واقعا باید بهش فکر کنیم

ولی این روزها بدجور روی "تشویق" مانور داده میشه، یعنی می بینی برای اندک چیزی بچه رو تشویق "جایزه ای " و " مادی" می کنن

یعنی به جای اینکه خود بچه آثار خوب کارهاش رو ببینه هی تشویق مادی می کنن ، جوری که رسیدن به جایزه از اون اصل کار مهم تر می شه

میدونین که یه اصل نانوشته است به نام اینکه "لطف خیلی زود تبدیل به وظیفه میشه" و بچه ها هم مثل بزرگترها طلبکار لطف و جایزه میشن

و به مرور هم که بزرگتر میشن ، خواسته هاشون بزرگتر میشه و این میشه که دیگه باید هی جایزه از نظر مادی ارزشمند تر بشه تا تو چشم و دلشون بره

نظام آموزشی هم که ماشالله خراب و ویران ، فکر کنم کمتر مدرسه ای باشه که رو این جایزه دادن و "فرشته مهربون جایزه اوردن " مانور نده

باید بیشتر روی درون بچه ها کار کنیم

اینقدر همه چیز رو بیرونی نکنیم

اینکه هر کاری بازخورد مادی داشته باشه

حداقل برای خانواده های "دین مدار" و اونایی که میخوان "تربیت مذهبی" داشته باشن ، این قضیه در هفت ساله دوم چالشهای زیادی برای خانواده ایجاد می کنه

بس که بچه میخواد هر چیزی رو نتیجه اش رو فوری ببینه

روش من که این بوده البته توش اشتباه هم داشتم ولی هی سعی میکنم بهترش کنم ، اگه مبحث دکتر سلطانی رو خوندین ، سعی کردم تنبیه رو فقط بیارم تو حوزه "ارزشها " و در مورد "مهارتها " معمولا تنبیهی نیست

اولیش همون ابراز ناراحتی خودم هست از کارش

دومیش محروم کردن

تو مبحث تشویق هم بیشتر کلامی و عاطفی برخورد کردم که البته خیلی هم به دل دخترجان نشسته

یه بار فقط از جایزه استفاده کردم ، اونم روشش این بود که یه کاغذ چسبوندم به در یخچال و تاریخ روزانه زدم و هر روزی که کار خاصی (که براش مشخص کرده بودم از قبل با جزئیاتش )رو انجام نمی داد براش یه گل می کشیدم (حتی برچسب هم نمیزدم دیدین چقدر باب شده این برچسب ) و روزی که انجام میداد یه سوسک می کشیدم واسش

وقتی گلها 30 تا شد چرخ خیاطی رو که دوست داشت بهش دادم

البته تا رسیدن به 30 گل خیلی زمان برد ، البته از اونجایی که خواسته اش زیاد حیاتی نبود ، کلا چرخ یاطی رو فراموش کرد و به اون گلها فکر می کرد

این تشویق هم مال نزدیک به سه سالگیش بود که البته دیگه هم انجام ندادم

 

در کل خیلی خوبه که به این مبحث خیلی خوب دقت کنیم و واقعا برای یادگرفتنش وقت بذاریم

/ 3 نظر / 14 بازدید
طفل معصوم

بنظر من هم تشویق و تنبیه صرفا مادی بچه رو هم مادی بار میاره البته در مورد انی بودن فکر کنم برای تنبیه بچه های کوچک بهتره تا بفهمن بخاطر چی تنبیه میشن حافظه اونها کمه

پوران

خدا قوت و ممنون راستی حرم میرین سلام ما رو هم به اقا برسونین التماس دعا

مامانی

سلام خواهر. ببخشید یه سوال بی ربط؟ شما به بچه ها قطره آهن دادین؟ دندوناشون سیاه نشد؟ یادم میاد برا دوران بارداری خودتون میگفتین قطره آهن نمیخوردم.میخاستم بدونم برا بچه هاتون چه میکنید؟ ممنون